ขี่หลัง...
หยุดน่า
ขี่หลัง
ขอโทษนะ แต่ฉันไม่เกี่ยวนะ
ฉันรู้ว่าเธอทำ
เธอมันตัวปัญหา
อะไรนะ
- ตัวปัญหาเหรอ - ใช่ ตัวปัญหา
งั้นฉันบอกพวกเขา ว่าเราอยู่ด้วยกันเลยดีไหม
- จะบ้าหรือไง - แล้วฉันต้องทำยังไง
เกิดอะไรขึ้น เขาพูดอะไรกัน
ทำตัวใสซื่อ
แต่สุดท้ายก็ได้อย่างที่อยากได้
ฉันเกลียดผู้หญิงอย่างเธอที่สุด
อะไรนะ
นี่นาย
ขึ้นหลัง
ลืมไปซะเถอะ
ลืมอะไร
อยากนักก็ขึ้นมาสิ
ฉันไม่อยาก
ปล่อยฉันนะ
นายทำอะไรเธอน่ะ
เบ็กซึงโจ
ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้
ฉันบอกว่าให้ปล่อยเธอไง
- นายอีกแล้วเหรอ - ใช่ ทำไม
ฮานิ ฉันได้ยินข่าวแล้วละ
ฉันภูมิใจในตัวเธอมาก
ฉันขอโทษนะที่ฉันไม่เชื่อเธอ ตอนที่เธอบอกว่าจะอ่านหนังสือสอบ
ฉันอยากจะไถ่โทษให้เธอ
ฉันให้เธอขี่หลังได้มาก เท่าที่เธอต้องการเลย
ไม่เอา นายก็ด้วย
ขึ้นหลังฉันสิ
นี่เธอ มานี่
ไอ้นี่
อย่าแตะต้องตัวเธอนะ
เร็วๆ
จุนกู
นายทำอะไรของนายน่ะ
จุนกู ปล่อยฉันลง
ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้ ปล่อยเถอะนะ
ฮานิ เธออยากไปที่ไหนเหรอ
ปล่อยฉันลงก่อน
ให้วิ่งกับเธอ ฉันวิ่งได้รอบโลกเลย ไปกันเถอะ
นี่
นี่ บงจุนกู
เราจะทำยังไงกับเขาดี
ฉันเอาจริงนะ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้
ปล่อย
จุนกู หยุดเดี๋ยวนี้
ไอ้หน้าโง่
ทำไมถึงซื่อบื้อแบบนี้
- ฉันทำอะไร - นายไม่ควรให้เธอขี่หลังแบบนั้น
งั้นเหรอ
ฉันทำอะไรผิดเหรอ
ผิดสิ ผิดมหันต์ด้วย
ไม่รู้เหรอว่าทำไมฮานิถึง อ่านหนังสือสอบเอาเป็นเอาตายแบบนั้น
โง่จริงๆ
จริงเหรอ
ฮานิ
เธอยังชอบซึงโจอยู่เหรอ
ขนาดโดนทำให้ขายหน้าขนาดนั้นเนี่ยนะ
ว่าแต่
เธอชอบผู้ชายน่ารักหวานๆ แบบนั้นเหรอ
ไม่
ไม่มีทาง
ฉันจะชอบทำไมล่ะ
- นายบ้านั่นมันมีดีอะไรกัน - ใช่ไหมล่ะ
เขามันปากจัด
เก่งนักเรื่องหักอกคนอื่น
คิดว่าตัวเองเจ๋งกว่าคนอื่น และไม่เป็นมิตรกับใคร
ไม่มีจิตใจของความเป็นมนุษย์เลย ไม่มีเลย
เอาเหอะ ก็แค่คนนิสัยเสียคนนึง
สรุปคือ
- ตอนนี้เธอเกลียดเขาแล้วเหรอ - ฉันเกลียดเขา
ว่าแต่ฮานิ เธอจะไปห้องติวสอบ สำหรับเด็กคะแนนดีใช่ไหม
ใช่
จริงด้วย
เจ๋งจริงๆ
เธอทำได้ยังไง
ใช่ เธอเจ๋งจริงๆ เลย
นั่นไง โอฮานิ
อ๋อ คนที่ได้เข้าห้องติวสอบใช่ไหม
ว้าว เธอนี่เจ๋งจริงๆ นะ
เธอคือคนที่โดนซึงโจแหกหน้ามาใช่ไหม
บ้านเธอถล่มด้วย
ใช่ โชคไม่ดีเลยจริงๆ
เธอเคราะห์ร้ายจัง
แต่เธอก็น่ารักดีนะ
ใช่ เธอเจ๋งเลยละ
(ห้องติวสอบพิเศษ)
สวัสดี
อะไรกันน่ะ
นี่มาติวสอบหรือมาจีบผู้ชาย
โทษที
ยายนั่น
ถือเป็นการขอบคุณเล็กๆ น้อยๆ จากฉันนะ
ฉันไม่ต้องการ
โอฮานิ
ขอโทษค่ะ
ขอโทษ
(เงียบ)
- นี่ อย่าผลักฉันสิ - เอาหัวลงอีก
ก้มต่ำๆ
ฉันไม่เห็นฮานิ
เธออยู่ตรงนั้นไง
ใครน่ะ
กล้าดียังไงเข้ามาที่นี่
เปล่าค่ะ
ครูมุน คือพวกเราก็แค่ต้อง ตรวจดูอะไรบางอย่างครับ
เด็กพวกนี้นี่
นั่นไง
ฮานิ ฮานิ
โอฮานิ
ทำอะไร
ครูซง
คะ
นักเรียนของคุณที่ชื่อว่าโอฮานิ แปลกๆ นะ
ใช่ค่ะ แปลก
เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
ผมหมายถึงอยู่ดีๆ มาอยู่ในอันดับที่ 50 จากเดิมได้สิบเปอร์เซ็นต์ หลุดจากกลุ่มสีน้ำเงิน
แปลกยังไงเหรอคะ
ถ้าพยายามอย่างมาก ทุกอย่างก็เป็นไปได้ค่ะ
ฉันก็คิดว่ามันแปลกมากเหมือนกันนะ
ไม่มีอะไรแปลกเลยทั้งนั้น
คุณมั่นใจใช่ไหม
ว่าเธอไม่ได้โกงข้อสอบ
คะ
โกงงั้นเหรอ
เธอจะโกงการสอบในห้องของฉันได้ยังไงล่ะคะ
เอาละ เดี๋ยวก็รู้
อีกเรื่องหนึ่ง
วันศุกร์ที่จะถึงนี้
เด็กม.ปลายจะไปทัศนศึกษานอกสถานที่ และเด็กม.ต้นจะไปทริปของโรงเรียน
ดังนั้นเด็กปีสุดท้าย
เราจะทำอะไรดี เราหยุดหนึ่งวันไหม
แข่งกีฬาสีค่ะ
พวกปีสุดท้าย ไม่มีเวลามากขนาดนั้นหรอกค่ะ
อีกไม่นานก็ต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว
จะติวสอบเข้ม พวกเขาต้องมีร่างกายที่แข็งแรงนะคะ
ขนาดวิชาพละพวกเขาก็ยังไม่ได้เรียนเลย
กีฬาสีวันเดียวจะได้ประโยชน์อะไร
ผมพาเด็กห้องผมไปทัศนศึกษาดีกว่า
ก็ได้ งั้นก็เป็นห้องของครูซงและของฉัน
หา ทำไมต้องห้องผม
คุณบอกว่าห้องคุณเก่งกว่าห้องฉัน ทุกอย่างไม่ใช่เหรอคะ
มาดูกันว่าจริงหรือเปล่า
ถ้าห้องฉันชนะ ฉันจะเรียกคุณว่า "พี่ชาย"
อะไร ทำไมผมต้อง
เป็นความคิดที่ดีนะ
แล้วจะแข่งกีฬาอะไรเหรอ
ครูมุน เดี๋ยวนะ
คิดซะว่าเป็นวันหยุดสิ
ไร้สาระ
เด็กปีสุดท้ายแบบไหนกันเหรอที่ทำแบบนี้
เราไม่ควรถือว่ามันเป็นวันหยุด
อย่าแม้แต่จะคิด
มาทำให้พวกเขาเห็นกันเถอะว่า เราทำอะไรได้บ้าง เราเอาชนะห้องหนึ่งได้
พวกเธอต้องสู้จนสุดใจ เข้าใจไหม
(วิ่งแข่ง 15-16 ขา ชักเย่อ วิ่งผลัด 400 เมตร)
ทำไมไม่มีใครตอบเลย
ว่าไง จุนกู
แล้วครูให้อะไรเหรอครับ
อะไรนะ
ผมหมายถึง เราเอาชีวิตเป็นเดิมพัน
แล้วครูจะให้อะไรตอบแทนเหรอครับ
ได้
ถ้าเราชนะทั้งสามการแข่งขัน
ครูจะจัดปาร์ตี้พิซซ่าให้พวกเธอ
นี่คือโอกาสของพวกเรา
ที่จะแสดงให้พวกห้องหนึ่งเห็น มาเอาชนะพวกเขากันเถอะ
ตกลงไหม
สู้ๆ เพื่อนๆ พวกเธอทำได้ พวกนายทำได้
พวกเธอทำได้
ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนั้น
ฟังให้ดีนะ
ในการวิ่งผลัด การส่งไม้คือช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด
ตอนรับไม้
ให้ยื่นแขนซ้ายออกไป
วิ่งไปข้างหน้านิดหนึ่ง ในขณะที่ยื่นแขนออกไป
นั่นแหละคือวิธีเตรียมพร้อม
จะยืนแบบนี้ไม่ได้
มันทำให้ออกตัวช้า
เข้าใจไหม
เอาละ ลองใหม่อีกครั้ง
ฮานิ
มานี่หน่อย
เอาล่ะ ขอฉันดูหน่อย
ตอนที่เธอวิ่ง
ให้ถือไม้แบบนี้
ไม่ใช่ๆ แบบนี้ ดี
เอาละ แล้วก็วิ่งแบบนี้
เยี่ยม
ฮานิของเราทำได้ดีมาก
เรามาลองกันอีกครั้งไหม
ไม่ตลกเลยด้วยซ้ำ
อ้อ เบ็กซึงโจ
มาสอดแนมกลยุทธ์ของพวกเราเหรอ
นายเรียกมันว่ากลยุทธ์เหรอ
นี่ เพื่อน หัวเราะไปเถอะ
- ฉันไม่ออมมือให้หรอกนะ - อย่าพยายามมากนักเลย
ห้องฉันไม่สนใจ งานแข่งกีฬาโง่ๆ นี้ด้วยซ้ำ
ห้องนายชนะอยู่แล้ว
ว่าไงนะ
นายจะบอกว่าพวกเราชนะ เพราะนายไม่ได้แข่งสุดฝีมืองั้นเหรอ
ไอ้นี่กวนโอ๊ยจัง
- ทนไม่ไหวแล้วนะ - หยุดๆ
- ใจเย็นนะ จุนกู - ขี้แพ้ น่าสมเพช
น่าสมเพชยังไง
- อะไร - พยายามที่สุดมันน่าสมเพชตรงไหน
นายบอกว่านายจะตั้งใจแพ้ใช่ไหม
จุนกูวิ่งเร็วมากนะ
เขาแข็งแรงล่ำสัน
นายรู้หรือเปล่าเถอะ
ฮานิ
นายกลัวนายจะแพ้ต่างหาก
พวกขี้แพ้ก็ชอบหาข้ออ้าง มาแก้ตัวแบบนี้แหละ
ว่าไงนะ เธอเรียกฉันว่าคนขี้แพ้เหรอ
ใช่ ขี้แพ้
นี่ ต้องสนุกมากแน่ๆ เลย
เธอสองคนจะแข่งวิ่งผลัดกันเหรอ
เยี่ยมไปเลย
ว่าแต่จะเชียร์ฝ่ายไหนดีล่ะเนี่ย
เลือกยากจัง
แม่ไม่ไปดูใช่ไหม
ไปสิ แม่จะไปถ่ายรูปด้วยน่ะ
ไม่ใช่งานกีฬาสีเด็กประถมนะแม่
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
กีฬาสีไม่เห็นสนุกเลย
แจ๋วเลย
จริงด้วย
อึนโจ ลูกต้องสอบซ่อม การกระโดดเชือกนี่ สอบเมื่อไรเหรอ
ไม่รู้ครับ
กระโดดเชือกมันเกี่ยวกับ ชีวิตผมตรงไหนเหรอ
พี่ทำให้ดูได้นะ
พี่กระโดดเชือกเก่ง
ไม่ต้อง
ผมไม่มีอะไรต้องเรียนรู้จากคนโง่
ตอนแรกพี่ก็เล่นไม่เก่งเหมือนกัน
แต่พี่พยายามอย่างหนัก และสุดท้ายก็ทำได้
- เหรอ ไม่เห็นจะทำอะไร - เธอก็เห็นนี่
หากเราพยายาม สักวันก็ต้องสำเร็จ
ใช่แล้ว
ไปจำมาจากไหนเหรอ
ยายหนูพูดให้ฟังน่ะค่ะ
น่ารักจัง นี่จ้ะ กิน
(มันซามา)
- เธอน่าจะใส่ด้วยนะ - ไม่เอาหรอก
ฉันไม่ชอบคอสเพลย์
จ้า แม่คุณ
มินา ช่วยฉันหน่อย รูดซิปให้ที
ข้างนอกร้อนจะตาย เธอจะใส่ชุดนี้จริงๆ เหรอ
ใช่ จางมีเอาให้ฉัน
เธอบอกว่าชุดนี้เป็นชุดเดียวที่เข้ากับฉัน
จริงเหรอ
หล่อนเล่นแบบนี้กับเธออีกแล้ว
ว่าแต่ ฉันดูเป็นยังไงบ้าง
เป็นไงบ้าง
- เลดี้กาก้า - ถูกต้องค่ะ
ดูสิ สัดส่วนสลาตัน
รูปร่างอันสวยงามของหมู
ของหมูเหรอ
ฉันจะทำให้เธอมีรูปร่างเป็นหมู
หยุดตรงนั้นนะ นี่
ต๊อกโกมินา
ซึงโจ
นายต้องใส่ชุดนี้น่ะ
ซึงโจนี่
รีบตามมานะ
ใช่สิ เขาไม่รู้ว่าเป็นฉันนี่
เราน่าสมเพชใช่ไหม
ตายซะเถอะ
ขอดูหน้าหน่อยสิ
เธอ
โธ่เอ๊ย
สู้ๆ ห้องเจ็ด
- เหนื่อยจัง - ร้อนมาก
ฉันใส่ต่อไม่ไหวแล้ว
- แต่เธอต้องใส่ - ไม่ ไม่ไหวแล้ว
ต้องใส่
ทุกคนเข้าแถว
หันหน้าเข้าหากัน
ก้มหัวทำความเคารพ
ห้องเจ็ด สู้ๆ
พร้อม
พวกเราคือหนึ่งเดียวกัน
ห้องเจ็ด สู้ๆ
เราทำได้
ห้องเจ็ด พิซซ่า...
เดินไปให้พร้อมกัน
- ช้าๆ - ห้องเจ็ด พิซซ่า
ดึงไป
แบบนี้แหละ
ห้องเจ็ด
ห้องเจ็ด...
- ขอโทษนะ - ห้องเจ็ด...
ห้องเจ็ด...
ดึงแรงอีก
แรงอีก
ห้องเจ็ดชนะ
ว้าย ไม่อยากจะเชื่อ
(โรงเรียนมัธยมพารัง)
ส่งรายชื่อผู้เข้าแข่งขันวิ่งผลัดมาให้ครู
ซึงโจ
- หยุด ตรงนั้น - เบ็กซึงโจ
ตายจริง
เงียบหน่อย
สบายดีไหมคะ คุณแม่เบ็ก
หนูจางมี ฮงจางมีค่ะ
ฮงจางมีเหรอ
ใช่ค่ะ หนูเคยไปเยี่ยมบ้านคุณแม่ กับแม่ของหนูค่ะ
ร้านขายแว่นตรงหัวมุมไงคะ
อ๋อ จางมี จำได้แล้ว ครอบครัวที่ขายแว่น
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
เธอเชียร์ซึงโจเหรอ
(สู้ๆ ซึงโจ)
คะ
ใช่ค่ะ
งั้นดีเลย
เพราะฉันไม่รู้จะเชียร์ใครดี
งั้นหนูเชียร์ซึงโจนะ ตกลงไหม
คะ
หนึ่ง สอง สาม สี่
นี่ ซึงโจ
เป็นไงบ้าง
สองต่อศูนย์
ฉันเห็นห้องนายพยายามมาก กับการแข่งขันก่อนหน้า
ฉันคิดว่าห้องนายไม่สนใจเรื่องนี้
นี่
ฉันคุยกับนายอยู่นะ
หูหนวกหรือไง ได้ยินหรือเปล่า
นายไม้สุดท้ายใช่ไหม
ใช่ ทำไม
นายก็ไม้สุดท้ายเหมือนกันเหรอ
ใช่
ไม้สุดท้ายต้องเป็นคนที่วิ่งเร็วที่สุด
วางคนผิดตัวแล้วละ
นี่นายอบอุ่นร่างกายอยู่เหรอ
ว่าแต่ นายเคยวิ่งหรือเปล่าเถอะ
ฉันนึกว่านายเป็นหนอนหนังสือซะอีก
ไม่คาดฝันจริงๆ
นายหมายถึงคิดไม่ถึง ไม่ใช่ไม่คาดฝัน
ไม่คาดฝันหรือนึกไม่ถึง ก็ช่างเหอะ
นี่ นาย
อย่ามั่นใจไปหน่อยเลย ฉันไม่ออมมือให้หรอก
พี่ชาย
สองต่อศูนย์แล้วนะ
ตั้งใจแพ้เพื่อจะให้ฉัน เรียกว่า "พี่ชาย" หรือเปล่าเนี่ย
แต่เราอายุเท่ากัน แล้วฉันจะเรียกคุณว่าพี่ชายได้ไงล่ะ
คุณบอกว่า
ถ้าคุณชนะทั้งสามการแข่งขันใช่ไหม
ใช่ ถ้าชนะทุกการแข่งขัน
ฉันจะเรียกคุณว่า "พี่ชาย"
แสดงว่าถ้าเราชนะการวิ่งผลัด
ข้อตกลงนี้จะถูกยกเลิกใช่ไหม
นักกีฬาวิ่งผลัด เตรียมตัว
จำไว้นะ
สู้ๆ
คุณวิ่ง 100 เมตรภายใน 15 วินาทีใช่ไหม
ใช่ นั่นเป็นบันทึกสถิติตอนม.ต้นของผม
อะไรนะ
วิ่งให้สุดๆ ไปเลย
ห้องเจ็ด
ครูซง ครูซง
ครูซง
ไม่นะ
ลุกขึ้น
เร็วสิ ลุกขึ้น
เร็ว เร็ว
ไม่ต้องห่วง
ฉันอยู่นี่
โอ้ ไม่นะ
เร็วสิ ลุกขึ้น
ฮานิ
โอ้ เร็วจริง
สู้ๆ ฮานิ
มานี่ มา ฮานิ
เยี่ยมไปเลย นายเห็นไหม
เห็นใช่ไหมล่ะ
โอ้ ฮานิ สู้ๆ
สู้ๆ ฮานิ
ไม่ต้องห่วงนะ เพื่อนๆ
แล้วเจอกัน
ดี วิ่งเร็วเข้า
เราจะชนะ ห้องเจ็ดจะคว้าชัยชนะ
จุนกู ตอนนี้ขึ้นอยู่กับนายแล้วล่ะ
เกิดอะไรขึ้น
ซึงโจมองฉัน
เขามองฉัน
เขามอง
มาที่ฉัน
เขายิ้มให้ฉัน
เขายื่นแขนมาที่ฉัน
เป็นครั้งแรกที่เขา
ยายโง่
ให้ตายสิ ฮานิ
ฮานิ ไม้ๆ
ไม่ต้องห่วงนะ
เบ็กซึงโจ
เบ็กซึงโจ เบ็กซึงโจ
บงจุนกู บงจุนกู
- เบ็กซึงโจ - จุนกูวิ่งเร็วมาก
บงจุนกู บงจุนกู
โอฮานิ
นี่ นาย
อย่าคิดว่าตัวเองชนะเลย
ที่นายชนะก็เพราะครูซงล้ม
เข้าใจไหม
พวกขี้แพ้ชอบหาข้ออ้างมาแก้ตัว
อะไรนะ
นี่ นาย
ปาร์ตี้พิซซ่า
ไม่มีนะ
สัญญาก็คือสัญญา ไม่มีพิซซ่าอะไรทั้งนั้น
เพราะครูล้มเราเลยแพ้นะคะ
นี่เธอพูดอะไร
ครูก็โยนไม้ไปให้ฮานิแล้วนี่
จริงสิ ฮานิอยู่ไหน
ฮานิอยู่ไหน
นั่นไง
นี่ไง ฮานิหลบอยู่ตรงนี้
เธอหลบพวกเราเหรอ
เธอต้องเลี้ยงพิซซ่าพวกเราทุกคน
เลี้ยงพิซซ่า มันเป็นความผิดของเธอ พิซซ่า
อะไร
ทำไม
ใครๆ ก็ทำพลาดทั้งนั้น
เรากำลังจะแพ้ แต่เธอก็หันเอาไม้มาให้
ฮานิ
ฉันขอโทษนะ
ฉันควรยื่นแขนออกไปให้ไกลอีกสักนิด
แขนฉันยาวไม่พอเองล่ะ
อะไรของนาย
งั้นนายก็ซื้อพิซซ่ามาเลี้ยงสิ
ซื้อพิซซ่า
ได้ๆ ฉันจะซื้อมาเอง เท่าไหร่
ประมาณ 150,000 วอน
อะไรนะ แสนห้าวอนเลยเหรอ
ฉันไม่มีเงินมากขนาดนั้นหรอกนะ
ฉันจะซื้อพิซซ่ามาเลี้ยงทุกคนเอง
วันนี้พวกเธอทุกคนทำได้ดี
ฉันตื่นเต้นมากตอนดูพวกเธอแข่ง
ฉันอยากจะขอบคุณพวกเธอที่ทำให้ฉัน มีความสุข ดังนั้นฉันจะเลี้ยงเอง
ขอโทษนะคะ นี่คุณ
คุณ
ฉันเป็นแฟนคลับของฮานิ โอฮานิน่ะ
วันนี้ฉันมาเชียร์โอฮานิ
คุณเป็นใครคะ
คุณเป็นใคร
เด็กๆ
ปวดเนื้อปวดตัวไปหมด
เจ็บไปหมดเลย
ฉันน่าจะเอาแผ่นแปะแก้ปวดมาวาง
ไม่นอนเหรอ
นายอยู่นี่เหรอ
ฉันไม่เห็นน่ะ
นายมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ
โห ตรงนี้วิวสวยจัง
เธอดูมีผิวสีแทน
หา
วิ่งเอาเป็นเอาตายซะขนาดนั้น
ก็แน่อยู่แล้วว่าต้องปวดทั้งตัว
ทุ่มเทไปซะทุกเรื่องเลยนะ
อย่างน้อยฉันก็ทำสิ่งนั้นได้
นายโชคดีเนอะ
เก่งซะทุกเรื่องเลย
นายวิ่งได้เร็วด้วย
ฉันเล่นบาสและว่ายน้ำเก่งด้วย
หลงตัวเองชะมัด
ช่วงนี้เธอโกรธและเกลียดฉัน
แล้วทำไมยื่นไม้มาให้ฉันล่ะ
นายแกล้งฉันอีกแล้ว
ได้
เชิญแกล้งตามสบาย
เธอโดนเพื่อนร่วมชั้นเตะด้วยสินะ
ใช่ แต่แม่นายช่วยฉันเอาไว้ แม่นายซื้อพิซซ่าเลี้ยงเรา
เรื่องก็เลยไปได้ด้วยดี
แม่ฉันเหรอ
ไม่มีใครห้ามแม่ฉันได้หรอก
สำหรับครอบครัวอื่น ปกติแล้วคนที่ สร้างปัญหาคือพวกเด็กๆ หรือสามี
แต่ครอบครัวฉัน
แม่คือคนเดียวที่เป็นตัวก่อปัญหา
ทำไมล่ะ
แม่นายน่ารักดีออก
ฉันชอบแม่นาย
เธอชอบจริงๆ เหรอ
จริงสิ ฉันชอบแม่นาย
วันนี้แม่นายมาหาฉัน แถมยังซื้อพิซซ่าให้และถ่ายรูปพวกเรา
ฉันมีความสุขมาก
นั่นทำให้เธอมีความสุขเหรอ
ฉันไม่เคยมีแม่ไปหาที่โรงเรียน
แม่ฉันเสียชีวิตตอนที่ฉันยังเด็กมาก
แต่พ่อกับยายฉันก็มาแทนนะ
ฉันซาบซึ้งในพระคุณของพวกเขามาก แต่
ฉันไม่ได้รู้สึกว่ามีความสุขมากขนาดนี้
พวกเขาจะโกรธหรือเปล่านะ
แต่วันนี้ ฉันรู้สึกเหมือน แม่ของฉันมาหาฉัน
ลงไปข้างล่างแล้วหาอะไร ที่ทำให้กล้ามเนื้อผ่อนคลายซะ
ฉันจะไปช่วยแม่นายเตรียมมื้อค่ำ
ไปพักผ่อน
จริงสิ อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย
เพราะเธอมาอาศัยครอบครัวเราอยู่
ว่าแต่
- อะไรเหรอ - ชุดนั้น
เช้านี้เธอใส่ชุดสัตว์นั้นทำไม
กัปตันปุงปุงอีไง
ไม่เคยได้ยินเหรอ
มันน่ารักดีนะ
อะไรนะ
ฉันพลาดแล้ว
หูฉัน
ไม่ได้ยินเขา
(การพบกันของนักกีฬา)
ทำอะไรอยู่
อ๋อ รูปที่ถ่ายวันนี้ใช่ไหม
วันนี้สนุกมาก
ว้าว คุณถ่ายรูปมาสวยจัง
ฮานิสนุกสนานเลยล่ะสิ
ตั้งแต่ฮานิย้ายมาอยู่ในบ้านเรา ฉันรู้สึกว่าบ้านเรามีชีวิตชีวา
ใช่
ซึงโจด้วย ดูหน้าเขาสิ
นานแล้ว
ที่ฉันไม่ได้เห็นลูกยิ้มแบบนี้
ถูกของคุณ
เราพาครอบครัวไปเที่ยว ก่อนจะหมดหน้าร้อนกันเถอะ
ทริปค้างคืน
แต่พวกเขาอยู่ปีสุดท้ายแล้วนะ
ก็นั่นแหละเราถึงต้องไป
หลังจากพวกเขาสมัครเข้ามหาวิทยาลัย ก็จะไม่มีเวลาแล้ว
งั้นเหรอ
นะๆ
งานเลี้ยงฉลองช้าไปหน่อย
ใช่
ขอโทษนะ ฮานิ
เราน่าจะฉลองกันในวันที่ลูกรู้ผลสอบ
ไม่เป็นไรค่ะ พ่อ
หนูก็ยุ่งด้วยเหมือนกัน
มีแต่ของดีๆ ทั้งนั้นเลย
โมรีแปลว่าอะไรเหรอ
มันคืออาหารทะเลหลายๆ ชนิดมารวมกัน
ทุกคนมารวมกันและกินอาหารด้วยกัน
มันจึงเรียกว่าบะหมี่ "โมสต์ เอฟวรี"
แต่การออกเสียงเพื้ยนมาเรื่อยๆ
จนในที่สุดผู้คนเรียกมันว่าบะหมี่ "โมรี"
งั้นก็แปลว่า อาหารทะเลที่มากที่สุดเพื่อทุกคนสินะ
ถูกต้อง
ใช่สิ
ขอบคุณนะ
เธอเป็นติวเตอร์ที่เจ๋งมาก
- ไม่เป็นไรครับ - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ฮานิเจ๋งกว่า ที่ทำให้คนอย่างซึงโจไปติวให้
ขอบคุณนะคะ
คุณก็ใจดีเกินไป ผมซาบซึ้งยิ่งกว่า
ไม่ต้องหรอก ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ
ผมแม่จะหล่นใส่อาหารอยู่แล้ว
ผม
เอาล่ะ
เราควรดื่มให้กับค่ำคืนที่สนุกสนาน
ดื่มให้กับวีรสตรีของค่ำคืนนี้กันไหม
หนูเหรอ
ผู้ใหญ่รินให้ ปฏิเสธถือว่าไม่สุภาพนะ
จิบสักนิดก็ได้
ลูกด้วยนะ ซึงโจ
เอาละ ยกแก้ว
ให้กับลูกหลานของเรา
ชนแก้ว
ฮานิ หนูรู้ไหม หนูอ่านหนังสือสอบหนักมาก
ฉันเองยังทึ่งเลย
ฮานิเขามีฉายาว่า
หอยทากของโนอาห์
- หอยทากของโนอาห์เหรอ - ค่ะ
ยายหนูเรียกหนูแบบนั้น
จากเรื่องเรือของโนอาห์เหรอ
ใช่แล้ว
ตอนที่สัตว์ทุกตัวขึ้นไปบนเรือ
ไม่มีใครดูแลหอยทากเลย
หอยทากก็เลยคลานไปและคลานไป
ทุกคืน ทุกวัน ตลอดกาล
และสุดท้ายก็ถึงเรือ
ใช่ค่ะ อะไรที่นานๆ หนูทำได้ดีค่ะ
เหล้าหมักทำเอง มันแรงน่ะ
ไม่มีน้ำผสมเลย
ตอนดื่มจะไม่รู้สึกอะไร แต่จะเมาเร็วไม่รู้ตัว
จริงเหรอ
เพื่อนรัก
ฉันรู้ว่านายชอบปู กินอีกสิ
ตอนเด็กๆ นายก็ตักให้ฉัน
ตอนนี้นายก็ยังตักให้ฉัน
ตอนนั้นเรามีเงินเยอะ
ตอนนั้นเราอยู่ด้วยกันตลอด
เราอยู่วงดนตรีเดียวกันด้วย
จริงเหรอ ฉันไม่เห็นรู้มาก่อน
มันก็ไม่เชิง ที่จริงแล้วเราไม่ได้อยู่วงดนตรี
เราวางแผนที่จะตั้งวงดนตรี
หนูไปเอากีต้าร์มาให้นะ
อยู่นี่เอง
เอาอีกไหม
ฉันมีสองแล้ว เอาไปอันหนึ่งสิ
เราไม่รู้ว่าพระเจ้าไปไหน
พระเยซูทำแบบนั้น
เมื่อเธอต้องการหลับ
เธอดื่มอะไร ตอนที่เธออ่านหนังสือสอบ
นี่
ดังมาก
เยี่ยมไปเลย สุดยอด
ฝีมือยังไม่ตก
เยี่ยมไปเลย
ซึงโจ ไม่เล่นให้เราสักเพลงหนึ่งเหรอ
แม่เมาหรือเปล่า
นี่
อย่าเล่นตัวนักเลย เร็ว หนึ่งเพลง
อย่าเลยค่ะ
เขาดีเกินกว่าที่จะมาร้องเพลง ที่ร้านอาหารกิ๊กก๊อกแบบนี้ ใช่ไหม
ลูกเมาแล้ว
หนูไม่ได้เมา
หนูดื่มยังไม่หมดแก้วเลยด้วยซ้ำ
ฉันเป็นตัวปัญหา
พ่อคะ
พ่อรู้ไหมว่าเขาพูดว่าอะไร
หนูเป็นตัวสร้างปัญหาตลอดเวลา
เขาบอกว่าเรามาอาศัยครอบครัวเขา
จริงเหรอ
พูดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ
เปล่านะครับ ผมไม่ได้หมายความว่า
เขาก็พูดถูกแล้วนี่
อึนโจ
นี่นาย ซึงโจ
นายคิดว่านายเลอเลิศใช่ไหม
แม้ว่านายจะเลอเลิศ นายคิดว่านาย เพิกเฉยใส่คนอื่นแบบนั้นได้เหรอ
นายบอกฉันว่าอย่าบอกใคร ว่าเราอาศัยอยู่ด้วยกัน
ฉันจะอธิบายทุกอย่างนี้ยังไงดี
ต่อหน้าทุกๆ คน
นายต้องทำให้ฉันอับอายขายหน้าจริงๆ เหรอ
ทุกครั้ง
คนใจร้าย
- ไปกันเถอะ - ใช่ๆ
ดู ดูเขาสิ
ดูพูดแทรกตลอดเวลาที่หนูพูด
แกล้งหนูตลอด
เยาะเย้ยหนู
ปากจัดพูดแทงใจดำ
ฉันเกลียดนาย
ฮานิ ลูกเมาเหรอ
ฮานิ หนูเกลียดเขาขนาดนั้นเลยเหรอ
แต่ตอนที่ฉันไปงานกีฬาสี
ฉันว่าหนูกับเขาเหมาะกันดี
ฉันไม่นึกว่าหนูจะเกลียดเขาขนาดนี้
ใช่ หนูเกลียดเขา
คุณพ่อ คุณแม่
และอึนโจ ฉันรักทุกคน
ยกเว้นเบ็กซึงโจ
หนูปฏิเสธที่จะรักเขา
เหรอ
ใช่
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอเคยพูด
อะไรไม่ใช่
"ที่จริง ฉันไม่ได้เรียกนายว่าซึงโจ"
"แต่ฉันเรียกนายว่าภูตแห่งผืนป่า"
"ตั้งแต่ฉันเจอนาย ฉันป่วยหลายวัน"
"ฉันไข้ขึ้นหนักมาก"
หยุด
"ฉันเดินผ่านนายที่โรงเรียน อย่างน้อยวันละครั้ง"
"แต่ฉันยังคงคิดถึงนายตลอดเวลา"
"ในฝันของฉันนายดีกับฉันมาก"
นี่นาย
นิสัยไม่ดี
คืออะไรเหรอ
ภูตแห่งผืนป่า
ฮานิ
หนูเขียนจดหมายให้เขาเหรอ
อะไรกันเนี่ย อย่างนั้นเด็กผู้ชาย ที่ลูกพูดถึงก็คือ ซึงโจน่ะสิ
ต้องขนาดนี้เลยเหรอ
นายท่องจำคำพูดทั้งหมด เพื่อจะเอามาล้อฉันตลอดไปเลยหรือไง
ฉันก็แค่จำในสิ่งที่ฉันอ่าน ช่วยไม่ได้
ใช่สิ
คนที่แอบชอบคือเหยื่อ
แต่
ฉันไม่ได้ชอบนายแล้ว มันจบแล้ว
ความรู้สึกที่ฉันมีให้นาย มันไม่มีอีกต่อไปแล้ว
- มั่นใจเหรอ - มั่นใจ
ไม่ยุติธรรมเลย
มันไม่ยุติธรรม และฉันละอายใจตัวเองมาก
ฉันทนไม่ไหวแล้ว
ซึงโจ
ฉันเกลียดนาย
ฮานิ
นายมันบ้า
เธอเป็นคนโง่ดักดานจริงๆ
ซึงโจ แบกเธอไปหน่อยสิ
ผมเหรอ
แล้วจะให้แม่แบกเธอหรือไง
ไม่เป็นไร ผมแบกเธอเอง
ลูกรัก ไปๆ
ขึ้นมาขี่หลังพ่อ มา
นายก็เมาเหมือนกันใช่ไหม
เหล้าหมักนี่ทำนายเมาจนโงหัวไม่ขึ้นเลย
เห็นไหม เร็วสิ
น่ารำคาญชะมัด
- กิดง - หือ
เราสองคนอาจจะได้เป็นทองแผ่นเดียวกันนะ
เอางั้นเหรอ
ไม่เอาหรอก
ถ้าเป็นแบบนั้น ผมจะหนีออกจากบ้าน
ระวังคำพูดหน่อย
มีอะไรเหรอ
พวกเขาอยู่ด้วยกันแล้วน่ารักจัง
นายมันบ้า
โอฮานิ เธอนี่มันแสบจริงๆ เลย
สุดท้ายก็ขึ้นมาขี่บนหลังฉันจนได้
นายพูดว่าอะไรนะ
ฉันพูดว่าเธอนี่มันแสบจริงๆ
นี่
ปล่อยฉันลง แบกฉันทำไม
ก็เธอเลิกชอบฉันแล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่ ฉันไม่ได้ชอบนายแล้ว แล้วไง
แล้วทำไมหัวใจเธอมันบอกเป็นอีกอย่างล่ะ
- อะไร - ก็มันจริง ถูกไหมล่ะ
ใจเธอน่ะ
ว่าแต่แย่กว่าที่ฉันคิดอีกนะ
อะไรแย่
ขืนเป็นแบบนี้ อีกหน่อยจะเอาอะไรเลี้ยงลูก
นี่
เจอแล้ว
ฮานิ
เธอตากชั้นในไว้ในห้องตัวเอง
มิน่าล่ะฉันถึงไม่เห็น
แห้งหมดแล้วนี่
สตรอว์เบอร์รีเหรอ
น่ารักจัง
ใครอะ
ปวดหัว
ตื่นแล้วเหรอ
ลุกได้แล้ว
ไปหาอะไรกินแล้วมานอนต่อนะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ฉันว่าจะให้หนูนอนต่อ
แต่หนูตื่นแล้ว ไปหาอะไรกินก่อนแล้วมานอนต่อนะ
ฉันทำซุปถั่วงอกไว้ให้
ตามลงมานะ
คือว่า
โอย ปวดหัวชะมัด
ให้ตายสิ ดูเวลาสิ
ว่าแต่แย่กว่าที่ฉันคิดอีกนะ
ขืนเป็นแบบนี้ อีกหน่อยจะเอาอะไรเลี้ยงลูก
เมื่อคืน
โอ้
จริงเหรอเนี่ย
มันได้ผลไวขนาดนี้เลยเหรอ
สวัสดี ฮานิ มานี่สิ
วันนี้อากาศดี เราจะกินข้าวกันข้างนอก
ยัยขี้เมา
กินซุปสิ
ซุปจะทำให้สบายท้องขึ้น ฉันทำมาให้หนูน่ะ
ขอบคุณนะคะ
เมื่อคืนหนูก่อปัญหาไว้มากมาย
ไม่ต้องกังวลนะ
เพราะมีหนู เมื่อคืนสนุกมาก
ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ
อึนโจ
จับด้ามถือให้แน่น
แล้วกระโดดให้สูงขึ้น
กระโดดไปตามจังหวะ
โดยใช้ข้อมือ หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง เข้าใจไหม
อร่อยจังค่ะ
จริงเหรอ ฉันทำไว้เยอะมาก
อย่าหมุนแขนสิ หมุนเฉพาะข้อมือ
อย่ายุ่ง ยัยขี้เมา กินไป
ก็ได้
ไม่กระโดดแล้ว ไม่เอาแล้ว
อึนโจ
เอาแขนแนบไว้กับตัวแบบนี้
เก่งนักก็มาเองทำสิ
โห หนูเก่งจริงๆ เลย
เก่งๆ
เก่งมาก
เธอแนบแขนไว้กับลำตัวแบบนี้
กระโดดแบบเขย่งเท้า
อย่ากระโดดเต็มเท้า
เข้าใจไหม ลองดู
เร็วสิ
เร็ว
จับแน่นๆ เอาแขนไว้ตรงนี้
แนบแขนให้แน่นกว่านี้
- ดี ดี - ได้ผลละ
เธอต้องสอบกระโดดเชือก โดยมีเพลงใช่ไหม
เลือกเพลงหรือยัง
เพลงโพล้เพล้
เพลงโพล้เพล้เหรอ
ทำไมไม่ลองเพลงจัมป์ จัมป์ จัมป์ล่ะ
อึนโจ เพลงนี้ฟังแล้วสนุกกว่า เลือกเพลงนี้สิ
ซึงโจ
ฮานิเก่งเนอะ
นั่นอะไรน่ะ
นั่นอะไร
เหมือนถุงเท้าเลย
ไม่นะ
จริงเหรอ
มีแอร์หมดเลยเหรอ
ใช่ เย็นฉ่ำ
ฉันต้องใส่เสื้อแขนยาวเลยละ
แล้วมีคอมพิวเตอร์ใช้เองไหม
มีสิ
อินเทอร์เน็ตเร็วมากด้วย
ฉันละอยากจะเล่นเกมออนไลน์
ฮานิ
ทำผมอยู่เหรอ
ใช่
กินข้าวหรือยัง มีข้าวคลุกซอสของโปรดเธอด้วยนะ
กินแล้ว
ไอ้นั่นมันไม่มายุ่งกับเธอเหรอ
นายนั่นแหละที่ยุ่งกับเธอ
พูดอะไรของเธอ
จุนกู
เอาหนังสือนั่นมาให้หน่อยได้ไหม
ได้สิ
หลีก
ตอนนี้เธออ่านหนังสือสอบแล้วสินะ
ขอบคุณ
เธอทำของตก
อะไรน่ะ
อะไร
มีอะไรเหรอ
นี่อะไรเหรอ
นี่ ฮานิ
นี่มันอะไร
ทำไมเธอถึงนอนอยู่กับซึงโจ
ไม่ใช่นอนกับเขา
เป็นไปไม่ได้
(บันทึกของแม่โจโจ)
โอฮานิ
อะไรนะ พวกเขาอยู่ด้วยกันเหรอ
กับซึงโจเหรอ
ให้ตายเถอะ แล้วถ้ารูปเป็นรูปตัดต่อล่ะ
ไม่มีทาง
เป็นไปไม่ได้
พี่ฮานิ
ให้ตายสิ
นี่ฉันคิดว่าฮานิกับจุนกูชอบกันนะเนี่ย
- ฉันก็คิดอย่างนั้น - แล้วซึงโจล่ะ
ซึงโจแย่งฮานิไปจากจุนกูเหรอ
ไม่นะ น่าสงสาร
บ้าน
เธออยู่บ้านหลังเดียวกับซึงโจเหรอ
เดี๋ยวนะ นี่
บ้านเขาเป็นยังไง เขารวยมากใช่ไหม บ้านใหญ่มากใช่ไหม
แล้วห้องเธอล่ะ เป็นไง
สวยดี
พวกเราอยากเห็นน่ะ
อยากเห็นมาก
นี่ อย่าแม้แต่จะคิด พวกเธอไปไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด
- ไม่ได้ๆ - ทำไมไม่ได้ล่ะ
- ไม่ได้ - ก็พวกเราอยากเห็นนี่
น่าอายชะมัด
ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้
โอฮานิ
- ไปกันเถอะ - ไปไหน
ช่วยด้วย
อึนโจ
เธอกำลังจมน้ำเหรอ
เอาน้ำไหม
นายมาที่นี่เพื่อมาหาฮานิเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
เธอกับเขาเหมาะกันดี
ฉันทำไม่ได้จริงๆ นะ
ว่าไง
สวัสดี ฉันมีโจทย์ที่ฉันแก้ไม่ได้
ไม่
ข้อนี้ข้อเดียว นะ
จะนอนแล้วเหรอ
ขอโทษที่รบกวน
นี่
สวัสดี คุณครู
โอฮานิ
ฉันไม่แน่ใจว่าจะได้ผลหรือเปล่า
นายจะทำอะไรน่ะ
ซึงโจที่รัก
(คำบรรยายโดย เฉลิมรัชฏ์ อัครไชยนนท์)